Ons project mag dan veel aandacht gekregen hebben in de Vlaamse en andere media, toch zijn er maar weinig mensen die weten wat Open Kamp echt is. Vaak wordt de lijn nogal snel tot bij akabe getrokken en dat is niet juist. Ook met de leden van een echte scouts of gidsengroep kan je het niet vergelijken. Wat zijn we dan wel? Met Open Kamp proberen we die mensen, voor wie scouting juist niet evident is, toch te bereiken. Dit kan gaan om kinderen uit kansarme gezinnen, kinderen uit instellingen, … maar ook de rest is welkom. Het levert ons een heel diverse groep op waarin plaats is voor iedereen. We hechten dan ook veel belang aan die diversiteit. Kleur, afkomst, overtuiging, karakters, … evenveel als er kinderen zijn, zijn enkel troeven die je moet uitspelen.

Anders?

Het kamp valt helemaal niet te vergelijken met een doorsnee scoutskamp. Het voornaamste verschil is dat je vertrekt vanaf nul op allerlei vlakken. Deze kinderen weten doorgaans niet wat scouting is. Enkelen hebben misschien wel eens in de scouts gezeten, maar dat is zeker een minderheid. Daarnaast kennen ze elkaar ook van haar noch pluim, terwijl je in een gewone scoutsgroep toch elk jaar bij elkaar zit. Deze verschillen zijn echter nogal praktisch van aard en je eraan aanpassen verloopt redelijk makkelijk. Het belangrijkste verschil zit in iets heel anders: alles gebeurt veel intenser. Wat we elk jaar weer opmerken op Open Kamp is dat deze kinderen alles veel intenser beleven of aanvoelen. Als ze enthousiast zijn, dan tonen ze dat heel open met veel gebaren of woorden; als ze er geen zin in hebben dan merk je dat meteen. Wanneer ze iets onrechtvaardig vinden dan zullen ze alles in de strijd werpen om hun gelijk te behalen. Als er iets mis is dan weet je dat vaak meteen. Op het einde van de week afscheid nemen wordt daar zeker niet makkelijker op.